Αγαπητοί επισκέπτες των διαδικτυακών μας μέσων επικοινωνίας,
Οι καμπάνες των εκκλησιών σε όλη την ελεύθερη Κύπρο θα ηχήσουν και εφέτος χαρμόσυνα για να αναγγείλουν στον κόσμο τη γέννηση του Θεανθρώπου. Θα ακούσουμε για την πορεία των μάγων που με την σοφία τους κατάφεραν να εντοπίσουν τον τόπο της γέννησης του Χριστού. Τις συνθήκες μέσα στις οποίες γεννήθηκε ο Υιός του Θεού αλλά κυρίως το Γιατί ήρθε ανάμεσα στους ανθρώπους.
Τα Χριστούγεννα έχουν ονομαστεί και Γιορτή της Αγάπης, διότι ο Χριστός ήρθε στη γη για να φέρει την Αγάπη Του Θεού προς τον άνθρωπο. Να τον εξυψώσει και να τον φέρει πλησίον Του. Στη σημερινή εποχή, πάνω από 2.000 χρόνια μετά, οι άνθρωποι περιμένουν κάθε χρόνο με λαχτάρα, τον ερχομό των Χριστουγέννων. Για πιο σκοπό όμως;
Άλλοι γιατί είναι προάγγελος της αλλαγής του χρόνου, άλλοι για να κάνουν τα ψώνια τους, άλλοι για να πάνε για διακοπές και ούτω καθ’εξής. Πόσοι από εμάς νιώθουμε αυτή την αγάπη που τόσο απλόχερα μας προσέφερε ο Χριστός; Πιο σημαντικό ακόμη, πόσοι νιώθουν την ανάγκη να δώσουν στον συνάνθρωπό τους λίγη από αυτή την Αγάπη;.
Μιλούμε για την μαγεία των Χριστουγέννων αλλά για να την νιώσουμε θα πρέπει να παρακολουθήσουμε τις Χριστουγεννιάτικες ταινίες , να στολίσουμε το δένδρο ή να περιδιαβούμε στους δρόμους των καταστημάτων να μας θαμπώσουν τα φώτα που στολίζουν τους δρόμους. Δυστυχώς όμως αυτή η χαρά είναι πρόσκαιρη, διότι η αιώνια Αγάπη και το έλεος προς τον συνάνθρωπό μας δεν στολίζει την ψυχή μας.
Το πνεύμα των Χριστουγέννων δεν είναι παρά ένα πνεύμα κατανάλωσης και συναναστροφών.
Παλαιότερα, όταν οι άνθρωποι δεν είχαν παρά ένα κερί να φωτίσουν το τραπέζι των Χριστουγέννων το δωμάτιο φωτιζόταν από την φλόγα της ψυχής, της αγάπης και της πίστης.
Η ρουτίνα της καθημερινότητας μας, ο ανταγωνισμός στην κοινωνία έχουν αδειάσει την ψυχή μας. Συνηθίσαμε να ακούμε για αδικίες, για πολέμους, για τον θάνατο. Αλλά αυτό δεν μας θυμίζει πως η ζωή μας εδώ στην γη είναι προσωρινή. Τρέχουμε να ικανοποιήσουμε τις μικρές ή μεγάλες ανάγκες μας, τις αληθινές ή τις ψεύτικες, αδιαφορώντας για την μελλοντική μας ζωή.
Νιώθω πως ο άνθρωπος βρίσκεται σε ένα ορμητικό ποτάμι που τον παρασέρνει στο άγνωστο και αντί να πιαστεί από το χέρι που του του προσφέρει ο Θεάνθρωπος αφήνεται, νομίζοντας πως μόνος του θα τα καταφέρει να σωθεί.
Αφού υπάρχει η αδικία , ας αδικήσω, αφού υπάρχει η βία ας κτυπήσω, ας σπάσω και εγώ. Μα αυτός είναι ο σκοπός της ύπαρξης μας; Ήρθαμε στην γη για να φθάσουμε στην Θέωση και φθάσαμε μόνο στην ματαίωση.
Παιδιά ας κοιτάξουμε δίπλα μας τον διπλανό μας, τον συνάνθρωπό μας. Ας προσπαθήσουμε να τον νιώσουμε, να τον καταλάβουμε. Να τον κοιτάξουμε σαν ένα συνοδοιπόρο μας στη ζωή, σαν ένα κομμάτι του Θεού. Ας του απλώσουμε το χέρι. Βοηθώντας αυτόν σώζουμε τον εαυτό μας. Ο δρόμος προς τον Παράδεισο δεν είναι στρωμένος με ούτε με ροδοπέταλα, ούτε με χρυσάφι αλλά με το χαμόγελο των ανθρώπων που βοηθήσαμε, που σεβαστήκαμε, που αγαπήσαμε.
Με αυτές τις σκέψεις σας εύχομαι να περάσετε πραγματικά Καλά Χριστούγεννα. Μην πληγώσετε κανένα και πάνω από όλα τους γονείς σας, Επιλέξτε να βοηθήσετε έστω και ένα συνάνθρωπό σας ώστε ο νέος χρόνος να σας βρει με την ανεκτίμητη ικανοποίηση της προσφοράς και της Αγάπης.
Καλά Χριστούγεννα και ευτυχισμένο το 2025!