Πενήντα χρόνια μνήμης, πενήντα χρόνια δικαίωσης. Το Πολυτεχνείο δεν ζει μέσα από συνθήματα και άνευρες εκδηλώσεις. Ζεί στις καρδιές των μαθητών μας μέσα από την συμμετοχή τους στις εκδηλώσεις μνήμης. Μέσα από συζητήσεις και προβληματισμούς που αναπτύχθηκαν σε κάθε τάξη ξεχωριστά. Η δική μας προσπάθεια να αντιμετωπίσουμε τα κύμματα ρατσισμού και αμφισβήτησης των κοινωνικών ελευθεριών και της δημοκρατίας που αρχίζουν να σκιάζουν επικίνδυνα τον πολιτικό ορίζοντα της Ε.Ε.
Και δεν ξεχνάμε ποτέ τον πρώτο επίσημο νεκρό. Τον Κύπριο Διομήδη Κομνηνό ετών 17!